De 'hidden workforce' van Tate Liverpool | Studietrip

Tate Liverpool heeft een team van negen publiekswerkers. Het lijkt veel, maar het team was in betere financiële tijden ooit veel groter. Vandaar dat het nu volop inzet op de ‘hidden workforce’ van het museum: de artiesten. Van grotere namen tot lokale opkomende talenten, het team van Tate Liverpool probeert ze zoveel als mogelijk bij de werking te engageren. Liene Conard (publiekswerker MAS, Antwerpen) tekende voor ons dit verslag op.

Liene Conard: “Lindsey Fryer (Head of Learning) is een passievolle vrouw die gaat voor haar zaak. Ze zegt vooral nog traditioneel te werken, maar daar zijn wij het niet mee eens. Na enkele dagen Manchester, Yorkshire, Birmingham en Liverpool hebben we begrepen dat gericht werken naar specifieke doelgroepen hier bij elk museum centraal staat.

Er zijn vier Tate Galleries, waaronder een in Liverpool. Elke vestiging heeft haar eigen visie en directeur. Tate Liverpool gebruikt het co-creation model zowel voor zijn partners, de collega’s als het publiek. Zo is er een adviesgroep voor jongeren (Tate Collective), families en kinderen (Family Collective) en volwassenen (Community Collective). Op deze manier probeert Tate Liverpool zich ook te verankeren in de omgeving door duurzame relaties op te bouwen in de hele stad.

Sinds enkele jaren maakt Tate Liverpool gebruik van een ‘family space’, een ruimte die drie keer per jaar verandert afhankelijk van de focus of expo. Artiesten worden gevraagd om de ruimte vorm te geven en activiteiten te bedenken. In deze ruimte kunnen ouders met hun kinderen ontdekken, creëren, spelen en leren. Deze ruimte staat los van de scholenwerking. Tate Liverpool zet erg in op strategische samenwerkingen met scholen binnen de stad. Ze willen de scholen vooral laagdrempelig toeleiden naar cultureel engagement. Hiervoor gebruiken ze een ‘learning space’, een ruimte waar leerlingen vragen kunnen stellen, creatief worden gestimuleerd en connecties/verbanden kunnen leggen. De ‘learning space’ is te allen tijde toegankelijk voor alle bezoekers.

Tate experimenteerde ook met het 'hosten’ van een school: tijdens het project ‘My primary school is at Tate’ verhuisde een hele klas met hebben en houden naar Tate. De leerkrachten konden het museum op ieder moment van de dag als leermateriaal gebruiken. Iedereen was laaiend enthousiast over dit experiment, en Lindsey en haar team onderzoeken nu hoe ze dit initiatief verder structureel vorm kunnen geven. Zeker nu ‘arts education’ zo goed als uit het nationale schoolcurriculum is verdwenen, zijn ze ervan overtuigd dat ze hier een rol te spelen hebben.

Net zoals in de Withworth Art Gallery en het Birmingham Museum wordt er ook hier sterk ingezet op jongeren. Jongeren krijgen de kans om programma’s en evenementen uit te werken, expo’s te bedenken en te ontwerpen en in discussie te gaan met curatoren. Een mooi voorbeeld was Art Gym.

 

Wellbeing en mental health zijn topics die bij elk gesprek naar boven komen. Musea worden gestimuleerd om hier heel erg op in te zetten en hier is dat niet anders. Tate Liverpool pakt de problematiek aan door sterke samenwerkingen binnen de stad af te sluiten. En die samenwerkingen worden doorgetrokken naar de hele werking via Tate Exchange. Bedrijven, scholen en lokale instellingen worden uitgenodigd om structureel samen te werken. Een systeem waar we in België nog iets van kunnen leren. Tate Liverpool krijgt alsmaar minder subsidies en moet het des te meer in de privé zoeken. Momenteel zijn er 24 structurele partnerships. Partners krijgen ook de mogelijkheid om programma’s uit te werken. Indien nodig kunnen ze hiervoor gebruikmaken van een aparte ruimte in het museum.

Graag sluit ik af met de volgende quote, die (naar mijn mening) van toepassing is op vele Antwerpse en Belgische musea. Iets om in het achterhoofd te houden bij vele structurele beslissingen: “It doesn’t matter to do something for tourists if locals aren’t proud of it .”

Meer informatie over de studietrip naar het Verenigd Koninkrijk vindt u op deze pagina, waar u meteen ook een overzicht vindt van alle blogberichten in het kader van de reis.

Hildegarde Van Genechten